หวัดดีไดฯ
 
อ่านมู้พันทิบวันนี้แล้วเดจาวูจริงๆ นึกถึงสมัยเด็กๆ มาก
 
มู้ที่ว่ามีอยู่ ๔ อัน อันแรกเป็นเรื่องของเด็กเพิ่งจบที่ทางบ้านอยากให้ทำราชการแต่ตัวเองไม่อยาก ก็เลยมาถามเรื่องข้อเสียของงานราชการ อันที่สองเกี่ยวกับคุณน้าที่จะลาออกจากงานที่มั่นคงและเงินดีมาเป็นครูราชภัฏ ซึ่งมาตั้งมู้ถามเพราะมีคนรู้จักที่เป็นศ.ในราชภัฏมาบอกว่า "งานนี้มันไม่มีอนาคต" ส่วนอีกสองมู้เป็นเรื่องของเด็กม.ปลายที่อยากเป็นครูแต่ที่บ้านไม่อยาก/ไม่ยอมให้เรียน ซึ่งเรียกว่าเป็นปัญหาที่ "แคลสสิค" อย่างแรงสำหรับเมืองไทยเลย
 
เรื่องสองมู้แรก หมาขอไม่ออกความเห็นก็แล้วกัน เนื่องจากไม่ได้อยู่ในวงการ ส่วนที่่ได้สัมผัสก็เลยน้อยนิดเกี่ยวกับราชการก็คือ ไปทำบัตรประชาชน คัดสำเนาทะเบียนบ้าน ประมาณนั้น ดังนั้นสิ่งที่ได้สัมผัสจึงน้อยเกินกว่าจะพูดถึงได้ ส่วนเรื่องราชภัฏ นอกจากเด็กที่นี่ทำไมความรู้แปลกๆ ทั้งๆ ที่วุฒิก็ป.ตรีเท่าเราแล้วก็ไม่มีอะไรอีก
 
สองมู้หลังนี่หมาคิดว่าเป็นเรื่องที่คนที่กำลังจะเอ็นท์คงเจอกันแทบทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเข้าคณะไหนดี อยากเข้าอันนี้แต่คะแนนไม่ถึง อยากเรียนอันนั้นแต่ไม่อยากไปไกล พ่อแม่อยากให้เรียนอันนี้แต่ตัวเองไม่อยาก ฯลฯ ซึ่งตัวเองก็เป็นเหมือนกัน แหะๆ
 
ส่วนตัวคิดว่าโชคดีที่รู้ว่าชอบอะไรตั้งแต่เล็กๆ ซึ่งก็ทำให้ตบตีกะที่บ้านตั้งแต่ยังเล็กๆ อีกนั่นแหละ เล่นเอาพ่อไม่คุยด้วยไป ๓ ปี กลับมาพูดอีกครั้งตอนจะเอ็นท์ว่า ให้เลือกนิติ ซึ่งก็เลือกนะ แต่เลือกนิติจุฬาไว้อันดับ ๔ ส่วน ๓ อันดับแรกเลือกศิลปศาสตร์-อักษร-มนุษย์เกลี้ยง เอาสิ ยังจะติดนิติได้อีกก็ให้มันรู้ไป (ร้ายแต่เด็ก หุหุ) สุดท้ายก็จบที่ม.ที่มีน้ำมะพร้าวฟรี มีแพลงตอนบูม มีลิงเป็นเพื่อนบ้านจนได้นั่นแหละ ส่วนพ่อก็ไม่ได้ว่าอะไร (แกคงไม่รู้ว่าหมาจัดลำดับการเลือกคณะได้เลวร้ายอย่างยิ่ง) แต่ก็บอกแค่ว่า ดีแล้วที่ติด จบข่าวอย่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง หุหุ
 
 
สำหรับน้องๆ ที่ยังมีปัญหา ขอแนะนำว่า ให้น้องหาตัวเองให้เจอก่อนว่าชอบอะไร จากนั้นก็ลุยไปตามทางนั้นเลยดีกว่า แต่ต้องศึกษาให้รอบด้านนะคับว่างานที่เรามองๆ ไว้ว่าใช่เนี่ยมันมีข้อเสียอะไรบ้าง ถ้ารับได้ก็ลุยเลย ไม่ต้องสนใจเสียงญาติห่างๆๆๆๆๆ อาม่า อาอึ้มข้างบ้าน อาจารย์ แม่เพื่อน พี่สะใภ้น้องเมียคุณป้าที่เป็นหลานของคุณยายทวด หรืออะไรพรรค์นั้นเลยถ้ามันไม่สร้างสรรค์ (ประเภทถ้าไม่เรียนหมอชั้นจะตัดแกจากกองมรดก คุณหลานคะคุณหลานออกจะเก่งทำไมไปเรียนอะไรต่ำๆ อย่างนั้นล่ะคะ หรือลูกสาวบ้านนั้นเกรดต่ำกว่าแกเค้ายังเรียนได้เลย ชิส์ ฯลฯ) อิ๊กนอร์โลด พวกนั้นอยู่ได้อีกไม่กี่ปีหรอกคับ อีกอย่างต่อให้อยู่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว น้องจะรวยหรือจนเค้าก็ไม่สนอยู่ดีน่ะแหละ (แต่อาจเอาไปเม้าท์) หรือถ้าชีวิตรุ่งก็อาจมีการมาขอความช่วยเหลือบ้าง (เช่น กลายเป็นนักเขียนเบสต์เซลเลอร์ ดาราที่มีคนมาขอลายเซ็นประจำ แกอาจเนียนๆ เอาแผงมาตั้งขายน้ำ ขายเครปหน้าบ้าน คราวนี้ก็จัดการโขกค่าที่ให้เลือดสาดกันไปเลยนะคับ อิอิ)
 
 
จากการอ่านมู้สองอันหลังก็ได้อะไรขำๆ มาอย่างนึง คนนึงบอกว่า-
 
มีลูก ๕ คน...
 
คนที่หัวดีเมพ ให้มันเป็นหมอ
คนที่หัวดีเฉยๆ ให้มันเป็นวิศวะ
คนที่หัวปานกลาง ให้มันเป็นทหาร ยังไงมันก็ไปตามลำดับอยู่แล้ว
คนที่เกือบโง่ ให้มันเป็นครู!
คนที่โง่ ให้มันไปบวชซะ ถวายวัดไปเลย!!
 
มิน่าทำไมเด็กสมัยนี้มันถึงได้โง่ และพระสมัยนี้ถึงได้...ซะเหลือเกิน (หายสงสัยเรื่องกรุ๊ปในทวิตเตอร์แล้ว)
 
 
เอวํ

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#1 By kemkem on 2011-12-06 22:27